Rozdział 46 46

Katerina patrzy na niego z góry, a jej uśmiech ostrzeje jak nóż. „No cześć, chłopcze”.

Wyciąga rękę, żeby go pogłaskać, ale Rufus umyka między moje nogi, a całe jego ciało mruczy niskim, wibrującym pomrukiem.

Ona po prostu się śmieje, jakby to była jakaś zabawna scenka. „Widzę, że dalej taki nieśm...