Rozdział 142 142

Przytakuję. „No. Masz rację.” Ale ledwo udaje mi się wziąć dwa kęsy, zanim widelec z brzękiem ląduje na talerzu. „A co, jeśli jednak coś jest nie tak? A co, jeśli—?”

„To sobie z tym poradzimy.” W jego głosie jest ta sama spokojna pewność, przez którą przepadłam od pierwszej chwili. „Razem.”

Babcia...