Rozdział 103 103

Chcę, żeby pozwoliła mi ją trzymać, kiedy się rozsypuje. Chcę poskładać ją z powrotem własnymi rękami, ustami, duszą — tym, co z niej jeszcze zostało.

Ale ona wryła stopy w kamienistą, szkocką ziemię, jakby szykowała się do wojny, więc zostaję tam, gdzie stoję, i przyjmuję to lodowate spojrzenie na...