Rozdział 108

Aeron

Oczy Idun zwężają się i po raz pierwszy, odkąd się przebudziła, widzę, jak pod tą jej doskonałością mignęło coś surowego — nie gniew, nawet nie ból. Rozpoznanie.

— Brzmisz jak on — mówi, a jej głos nagle robi się malutki.

— Jak kto? — pytam.

— Jak twój ojciec. Powiedział dokładnie te ...