Rozdział 37

Z perspektywy Josie

– Mam cię – mruknął, a jego głos był pewny i uspokajający, sprowadzając mnie na ziemię w tej właśnie chwili. Zwolnił tempo, wsuwając się delikatnie, by dać mi czas na przyzwyczajenie się do tej intensywności. Czułam, jak jego imponujący rozmiar stopniowo mnie rozciąga, wypełniaj...