Rozdział 17

– Ależ skąd – odłożyłam długopis. – Właśnie przydałaby mi się mała przerwa. Jak tam w Dolinie Krzemowej, wszystko gra?

– Wszystko w najlepszym porządku – odparł Elliot, a w jego głosie pobrzmiewała ta wrodzona, tak charakterystyczna dla niego pewność siebie. – Właściwie dzwonię, żeby dać ci znać, ż...