Rozdział 147

Zamarłam z niedojedzonym kęsem, a widelec zawisł mi w powietrzu nad talerzem. Instynktownie wyprostowałam się jak struna, zerkając z ukosa na Maxwella.

– Firma przechodzi przez pewne zmiany – odparł Maxwell, z opanowaniem i precyzją stawiając przede mną miseczkę zupy. – Mamy urwanie głowy, ale daje...