Rozdział 128

Z perspektywy Josie

Piętnaście minut później Natalie i ja zostałyśmy same w pokoju socjalnym. W chwili, gdy drzwi zamknęły się za nami, jej zawodowa mina po prostu się rozpłynęła. Upijając łyk kawy, oparła się o blat z kocią gracją.

— No dobra — zapytałam, nie umiejąc zdusić ciekawości — to je...