Rozdział 462

Powóz zwolnił.

Kaleb bez ceremonii odsunął zasłonę.

Spojrzał.

Zatrzymał się.

Potem wydał niski, niedowierzający śmiech.

„…Wow.”

Rhiavell rozciągało się za oknem — czysty kamień, jasne ulice, mężczyźni wszędzie. Idący blisko siebie. Śmiejący się. Dotykający ramion, jakby to nic nie znaczyło.

Kaleb wc...