Rozdział dziewięćdziesiąty drugi — Prośba

Ciężkie kamienne drzwi jęknęły, otwierając się na ciemny korytarz lochów. Powietrze było wilgotne i stęchłe, przesiąknięte zapachem zardzewiałych łańcuchów i starej krwi. Caius zacisnął szczęki, wchodząc do środka, jego ręka odruchowo sięgnęła do Cass.

„Wciąż nie podoba mi się, że tu jesteś,” mrukn...