Rozdział 75 75

— Muszę wiedzieć, że są bezpieczne — szepcze.

— Osobiście dopilnuję, żebym wiedział, gdzie są i kto się nimi zajmuje — zapewniam ją. — Nie pozwolę, żeby coś złego stało się tym dzieciakom tam na zewnątrz. Będą pod moją ochroną.

Spogląda na mnie, a smutny uśmiech porusza jej blade wargi. — Dziękuję...