Rozdział 184 184

Uśmiecha się jeszcze przez sekundę do różowej buzi Benjamina, zanim zdoła się od niego oderwać i wrócić pod prysznic.

Naprawdę jest wykończony. Ledwie się porusza, kiedy biorę go na ręce. „Odpocznij” — szepczę. — „Jesteś już bezpieczny”.

Ziewa, po czym wtula się w gniazdko z czystych ręczników, kt...