Rozdział 113 113

Bardziej niż cokolwiek innego te słowa zatrzymują mnie w miejscu.

Zanim zdąży choćby zacząć ich żałować, sięgam do kieszeni i rzucam kluczyki na stolik kawowy. — To w takim razie je zabierz. Byłam przekonana, że to prezent. „Wystarczy, że go przyjmiesz”. Ale jeśli są jakieś warunki, nie chcę tego.

...