Rozdział 84 84

Wciąż potrząsałam jego zimnym ciałem, ale był jak ciężki worek mąki. Może jego klatka piersiowa by się uniosła albo mrugnąłby oczami, cokolwiek — lecz nie było tam nic. Nie, nie, to nie mogło mi się dziać w tym ciemnym lesie. Nie… może to tylko koszmarny sen i zaraz obudzę się w swoim miękkim łóżku....