Rozdział 137 Vampire Luna

Szczęka Marka opadła, a uścisk na srebrnym ostrzu poluzował się na tyle, że metal zadrżał w powietrzu. Wyglądał jak człowiek, który wreszcie zrozumiał, że jego jedyna tarcza jest ze cienkiego szkła, a ja trzymam młot. Oszołomienie na jego twarzy było piękne. Nie dałam mu ani sekundy, żeby złapał ryt...