Rozdział 128 Vampire Luna

Mark strzelił karkiem, a odgłos kości trących o siebie poniósł się echem po cichej polanie. Jego wzrok nie tylko na mnie padł; przeszył mnie na wylot, zimny i ostry jak spojrzenie myśliwego patrzącego na jelenia. Przeniósł ciężar ciała, zaciskając pobielałe knykcie na ciężkiej drewnianej pałce, a je...