Rozdział 127 Vampire Luna

Świat nie po prostu zwolnił; on pękł. W jednej sekundzie stałam tam, a w następnej ciężka drewniana belka uderzyła mnie w podstawę czaszki. Huk był ogłuszający — głuchy łomot, który zadźwięczał mi w uszach jak gong. Mój wzrok nie tylko się zamglił — zniknął, zastąpiony oślepiającą, rozpaloną do biał...