Rozdział 52

Perspektywa Sheryl

Odsunął się tylko na tyle, by na mnie spojrzeć; jego szaroniebieskie oczy płonęły ogniem, który dorównywał temu, co szalało we mnie. Nie było między nami żadnego muru, żadnych ukrytych intencji — tylko my dwoje, uwięzieni w tej burzy tęsknoty. Uśmieszek miał niegodziwy, gdy sięgn...