Rozdział 200 I do - Epilog końcowy

„A kuku!”

Po pokoju niesie się głośny, brzuchaty chichot niemowlaka, aż echo odbija się od ścian, a ja uśmiecham się rozmarzona.

– Kev! – mama strofuje tatę. – Jeszcze mu brzuszek zacznie boleć od tego śmiechu!

Tata podnosi Thiaga i zakręca nim w kółko, przez co mój syn zanosi się śmiechem jeszcz...