Rozdział 109 Strzelanie

„Dzień dobry.” Armando uśmiecha się do mnie czarująco, kiedy siada na krześle do makijażu obok mojego. „Dobrze spałaś?”

„No, a ty?”

„Niespecjalnie.” Jego uśmiech robi się jeszcze szerszy. „Wiedziałem, że cię zobaczę, więc byłem trochę spięty… i podekscytowany.”

O Boże. Czyli jednak nie przewidzi...