Rozdział 92

Tyler

Cisza. Potem kroki, szybkie, ostre. Jej idiotyczne szpilki stukały jak wściekłe. Odwróciłem się powoli, kiedy Vivian wyłoniła się z cienia, ramiona skrzyżowane na piersi, jedna brew uniesiona w wyćwiczonej obojętności.

– Specjalna partia – rzuciła, zarzucając włosy na ramię.

– Wiem – powied...