Rozdział 65

Catherine zesztywniała.

Odwróciła się gwałtownie, a łzy ciurkiem spływały jej po policzkach, gdy wpatrywała się w Amelię, której twarz była zimna jak lód. „Amelia, ja naprawdę kocham Aleksandra. Gdybym nie kochała, nie wynajęłabym prawnika, żeby wcześniej wyciągnąć go z aresztu.”

Amelia posłała je...