Rozdział 491

„Dziadku, wiem, że mnie słyszysz”.

Słowa Zoey były ledwie szeptem, głos prawie ginął w cichym szelestzie łagodnego wiatru. „Dobrze zadbam o Grupę Chambersów. Nie pozwolę, żeby wszystko poszło na psy”.

Wróbel przysiadł na pobliskiej gałęzi, przekrzywił łebek i przez chwilę się jej przyglądał, po cz...