Rozdział 32: Zapłacisz za to

Arthur wycelował w Zoey trzęsącym się palcem.

— W ogóle nie powinienem był cię mieć.

Twarz Zoey stwardniała jak lód.

— Trochę za późno na żale, nie? Skoro wtedy nie udało ci się mnie uziemić, mogłeś się domyślić, że wrócę się rozliczyć.

— Tato, po co w ogóle z nią gadasz? Niech po prostu podpi...