Rozdział 94 Staje się coraz bardziej przesadny

Rzuciłam tylko jakimś komentarzem i zostawiłam go, niech sobie zarywa noc — było mi już wszystko jedno.

Ale później, nie wiadomo kiedy, zasnęłam na tej małej kanapie na korytarzu.

Kiedy się obudziłam, na dworze było już jasno, a pielęgniarka weszła, żeby podłączyć Michaelowi kroplówkę.

I wtedy mn...