Rozdział 32

Pochwała sprawiła, że znów napłynęły mi do oczu łzy, ale były inne. Nie były to łzy bólu ani strachu, lecz czegoś bardziej skomplikowanego. Może ulgi. A może tego strasznego komfortu poddania się.

Siedzieliśmy tak przez długi czas, a moje ciało stopniowo przestawało drżeć, gdy ogarniało mnie wyczer...