Rozdział 125

Punkt widzenia Natalie

Jadłam śniadanie mechanicznie; każdy kęs osiadał mi w żołądku jak ołów. Palce wciąż powracały do mojego gardła, sunąc po gładkich, ciepłych łuskach, które zastąpiły ludzką skórę, wyczuwając wypukłość smoczego symbolu, który naznaczał mnie jako jego w sposób, jakiego nie mogła...