Rozdział 104

Perspektywa Natalie

– No cóż. – Uśmiech Anyi był powolny, usatysfakcjonowany, podszyty czymś, co przypominało triumf. – To rozstrzyga sprawę.

Puściła moją dłoń i odwróciła się z powrotem do kierownicy, a jej ruchy nagle stały się energiczne i zdecydowane. Silnik zaryczał, a ona odbiła od krawężnik...