Rozdział 10

Perspektywa Natalie

Pokój jakby się przechylił. Pole widzenia zwęziło mi się do jednego punktu. Krew odpłynęła mi z twarzy tak szybko, że zakręciło mi się w głowie.

Nie. Nie, nie, nie.

Dopiero co uciekłam z namiotu Edwina. Dopiero co wydrapałam się z bycia puszczaną z rąk do rąk jak obozowa dziwk...