Rozdział 218

Lot powrotny do Manhattanu zdawał się trwać wieczność, choć w rzeczywistości to były tylko kilka godzin. Spędziłam je, wpatrując się w okno, obserwując chmury przesuwające się powoli niczym duchy, każdy z nich był okrutnym przypomnieniem tego, co zostawiam za sobą. Każdy oddech sprawiał, że bolała m...