Rozdział 140

Perspektywa Lily

Nie wiem, ile to trwało.

Kompletnie straciłam poczucie czasu. Nie wiedziałam, jak długo tam siedzę, a tak naprawdę nie mogłam zrobić praktycznie nic.

Przynajmniej był na tyle „łaskawy”, że przed wyjściem nie zakleił mi ust, ale panowała ciemność. Musiałam polegać na zmysłach...