Rozdział 261 Żądanie uwolnienia Carla

Alexander spuścił głowę, wpatrując się z czułością w pustkę w swoich ramionach, taką, co aż groziła tym, że zaraz się przeleje.

— Jak my cię nazwiemy… — wymamrotał.

Myślał długo — tak długo, że słońce za oknem zdążyło przejść swój kawał drogi, jakby od rana do popołudnia — aż w końcu jego twarz ro...