Rozdział 169

Uśmiechnął się krzywo, potrząsnął głową, ale nie sprzeczał się dalej, co zwykle oznaczało, że wiedział, iż mam rację.

Kiedy lunch dobiegł końca, pozbieraliśmy swoje rzeczy i ruszyliśmy razem w stronę wind. Korytarz cicho tętnił życiem, a pracownicy, mijając nas, witali się uprzejmie.

— Odprowadzę ...