Rozdział 158

Alexander

Uśmiechnęła się, jakby już samo usłyszenie własnego imienia było wygraną.

— Nie jestem zepsuty i na pewno nie jestem zainteresowany.

Jej uśmiech lekko zadrżał.

— Po prostu jesteś zraniony — upierała się. — To co innego.

— Nie — powiedziałem, nie odrywając od niej wzroku. — To jasność...