Rozdział 187

Leo's POV

Rytmiczne kapanie wody w rogu bloku cel było jedynym dźwiękiem przerywającym ciężką ciszę po odejściu Maxa, jego postawa sztywna od niewypowiedzianego niepokoju. Drzwi celi Aurory były zamknięte, gruba płyta wzmocnionej stali, która więziła nie tylko więźnia, ale i zagadkę. Była anomalią...