Rozdział 177

Perspektywa Maxa

Nie zajęło nam długo znalezienie tej dziwki. Smród pleśni i strachu unosił się w powietrzu, obrzydliwa mieszanka, która drapała mnie w gardło. Aurora, ciasno związana do drewnianego krzesła, jej nadgarstki były surowe, a oczy płonęły nieświętym wyzwaniem, pozostawała jak kamienny mu...