Rozdział 155

Leo's POV

Max i ja działaliśmy już od wieczności i wciąż nie posunęliśmy się ani trochę. Kieran był upartym draniem, i miałem już po dziurki w nosie jego bzdur. Wściekłość, gniew i frustracja dopadały mnie i mojego brata. Łańcuchy brzęczały za każdym razem, gdy Kieran się szarpał; nie obchodziło g...