Rozdział 142

Punkt widzenia Kierana

Ciemność pochłonęła mnie całkowicie, a przytłaczającą ciszę przerywało jedynie ciche kapanie wody, odbijające się echem od wilgotnych, kamiennych korytarzy. Powietrze było gęste od zapachu pleśni, potu i czegoś jeszcze - czegoś gorzkiego i metalicznego. Moje nadgarstki i kost...