Rozdział 232

Wkrótce pielęgniarki ostrożnie wywiozły Ronana na korytarz. Miał mocno zaciśnięte powieki, twarz wciąż chorobliwie bladą, ale oddech równy i spokojny, gdy transportowano go na oddział intensywnej terapii.

Victoria i Alexander szli tuż za nim. Dopiero kiedy upewnili się, że leży wygodnie, jest dobrz...