Rozdział 150

Nixxon cofnął się nieco, jego oczy pełne łez ulgi i miłości. Spojrzał na Vernona, którego kolor, choć nadal blady, zdawał się wracać z zaskakującą prędkością, jakby fizyczna obecność Nixxona była ożywczym serum.

„Moja miłość,” wyszeptał Vernon, nareszcie uśmiechając się szczerze. Sięgnął w górę, je...