Rozdział Sześćset dwadzieścia dziewięć

SANDY

Cała moja uwaga przenosi się na pistolet, który wciska się w krocze moich spodni, zimno stali jakimś cudem jest na tyle ostre, że przebija się przez grubą, puchatą bawełnę materiału i lodowaci delikatną skórę między moimi fałdkami.

Jak to jest, że broń zawsze potrafi wydawać się taka ogr...