Rozdział sześćset piętnaście

LIEF

– B-baby – jąkam się, kompletnie otumaniony, kiedy mój mózg próbuje dogonić ten popierdolony kierunek, w którym zmierza ten wieczór. – Musimy…

– My? musimy się ruchać. A ty? Ty musisz – zamknąć – mordę – parska, a jej język liże moją szyję, gdy mruczy i ssie moją skórę. – Daj mi to – wy...