Rozdział trzydziesty trzeci

DRAVEN

"Przestań," mówi Domonic, a ja zauważam po raz pierwszy, że klęczy przede mną.

Patrzę na niego z góry i widzę, że trzęsie się z wściekłości. "Przestań?"

"Proszę," syczy Domonic. "Daj mi chwilę."

Oczy Domonica są zamknięte, a jego ręce mocno trzymają moje uda. Uścisk jest daleki od delika...