Rozdział dwieście osiemdziesiąt siedem

ROSE

Kiedy zakradam się na dół z telefonem Bartletta, on się nie porusza i za to jestem wdzięczna. Świt wschodzi na horyzoncie, a ponieważ spędziliśmy większość nocy na miłości, powinien być w głębokim śnie. Cały dom odpoczywa, ale nie wychodzę na zewnątrz, jak pierwotnie planowałam. Boję się, ż...