Rozdział 91 91

Jej ton jest twardy jak krzemień, a postawa wręcz królewska. Niby drobna, a jednak jest w niej coś, co promieniuje kontrolą.

„Kim jesteś?” pytam znowu.

Spogląda na mnie, unosząc ciemną brew. „Nie poznajesz mnie, Wiktorio?”

Wzdrygam się, odrzucając obce imię, którego nie chcę. „A powinnam?”

„Jest...