Rozdział 65 65

Ale właśnie w chwili, gdy obraz zaczyna mi się rozmazywać i kręcić, on się wycofuje. Z jękiem opadam plecami na miękki dywan, ślina ciągnie mi się z warg.

On zostaje w fotelu, patrzy na mnie z góry z zadowoleniem.

— Byłaś mokra na długo, zanim cię dziś w ogóle dotknąłem.

Nie da się temu zaprzecz...