Rozdział 57 57

Śmieję się. – Ja też to umiem. Po prostu nigdy nie widziałaś, jak próbuję.

Wzdryga się, ale szybko odwraca twarz. Nie chce, żebym zobaczył wszystkie emocje wypisane na jej buzi.

Tylko że… trochę za późno. Od kilku dni nosi serce na dłoni. Jeszcze bardziej niż zwykle. Bez wątpienia skutek uboczny j...