Rozdział 52 52

„Zostaniemy tu na jedną, może dwie noce” — ciągnę dalej. — „Muszę mieć pewność, że sytuacja się uspokoi, zanim zabiorę cię z powrotem do rezydencji.”

„Ja… ja nie mogę wrócić do swojego życia, prawda?”

Prawie parskam śmiechem. — „Jakiego życia, Willow?”

„Nie rób tego.”

— „Musisz spojrzeć prawdzie...