Rozdział 39 39

„A ty się przejmowałeś tym, co twój brat o tobie myślał?” wyrywa mi się, zanim zdążę ugryźć się w język.

Iskra w oczach Lea gaśnie w jednej chwili. Przez długi czas milczy, a ja zaczynam się zastanawiać, czy właśnie nie zepsułam kolacji, zanim w ogóle zdążyli podać jedzenie.

„On był wyjątkiem” — m...