Rozdział 38 38

Docieramy do restauracji piętnaście minut później.

Na chodniku przed wejściem stoi kolejka chętnych — jedni czekają na swoją rezerwację, inni liczą, że może akurat zwolni się stolik. Willow zerka na nich, a potem na siebie.

— Zostań tu. — Wysiadam z auta i obchodzę je do jej strony. Kiedy otwieram...